Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/10873 K.2013/619

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/02/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, davanın temelini oluşturan olay ve hukuki sebepler aynı ise de, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı değil ihtiyari dava arkadaşlığı vardır ve kabul edilen tazminat miktarı üzerinden her bir davacı lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerekir.Yine her davacının talebinin red edilen bölümü bakımından davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerekir.

Bu durumda, 21/12/2011 tarih, 28149 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2 maddesine göre kabul edilen kısım bakımından herbir davacı yararına ayrı ayrı 400,00 TL , davalı lehine ise red edilen kısım bakımından her bir davacıdan ayrı ayrı alınmak üzere 400,00 TL vekalet ücreti takdiri gerekir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak,taraflar bakımından toplam tazminat miktarı üzerinden hesaplama yapılarak vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir ise de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi gereğince, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.