Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/11013 K.2013/10035

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ..... vdl. aleyhine 01/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'nın tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı vekilinin maktu harç yanında, 492 sayılı Harçlar Kanunu nispi harçlarda ödeme zamanını düzenleyen 28. maddesi gereği hesaplanan 1.525,00 TL nispi/peşin harcı da dava açılış tarihi olan 01/09/2008 tarihli harç makbuzu ile mahkeme veznesine depo ettiği anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemece davacı tarafından yapılan yargılama giderleri hesaplanırken davacının yargılamanın başında mahkeme veznesine depo ettiği harç miktarı gider kalemi olarak değerlendirmeye alınmamıştır.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, bu miktar harcın davacı yararına harcın bölünmezliği ilkesi de gözetilerek, gider kalemine eklenmeden davacı aleyhine eksik gider hesabı yapılarak verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.