Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/112 K.2012/17406

2-... vekili Avukat ...

FER'İ MÜDAHİL

... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 16/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı sürücünün kusuru ile meydana gelen kaza sonucunda çiçek dükkanında meydana gelen zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Açılan davanın kısmen kabulune karar verildiği takdirde, talep edilen tazminat ile mahkemenin kabul ettiği miktar arasındaki fark oranında yargılama giderlerinin davacı ve davalı taraf arasında bölüştürülmesi yani kabul ve red oranına göre bir hesaplama yapılması gerekir. Somut olayda, davacı tarafça yapılan yargılama giderine dair kalemler toplanırken sehven "602,70 TL" yerine "1.110,84 TL" yargılama gideri yapıldığı kabul edilmiştir. Buna bağlı olarakta, davalıların sorumlu olması gereken yargılama gideri miktarı "343,53 TL" olması gerekirken "660,49 TL" olarak kabul edilerek, bu miktarın davalılardan alınarak davacıya verilmesine dair hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

Davalıların fazla yargılama gideri ile sorumluluğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

-/-

-2- 2012/112-2012/17406

...