Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/11210 K.2013/9976

Davacı ... tarafından, davalı .... Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü (Trafik Tescil Denetleme Şube Md) aleyhine 03/03/2011 gününde verilen dilekçe ile... tarafından tanzim edilen kaza tespit tutanağının iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi hasarlı trafik kazası nedeni ile tanzim edilen... kaza tespit tutanağının iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, maddi hasarlı trafik kazasına karıştığı dava dışı taraf ile aralarında anlaşarak kaza tespit tutanağı düzenlediklerini, aralarında bir kusur oranı belirlememelerine rağmen... kaza tespit tutanağında kendisine %100 kusur izafe edildiğini belirterek, kaza tespit tutanağının iptalini talep etmiştir.

Davalı, davacının karıştığı trafik kazasından dolayı kurumlarınca tanzim edilen bir belgenin olmadığını, taraf sıfatlarının bulunmadığını, husumetin...'e yöneltilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın kusur oranına itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, bilirkişi raporu ile belirlenen kusur oranının tespitine karar verilmiştir.

Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere yaptığı işlemler de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. Davacı, davalı idare tarafından tanzim edildiğini ileri sürdüğü kaza tespit tutanağındaki kusur oranının hatalı belirlendiğini belirterek, davalı idarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre, bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerinde ileri sürülmesi gerekir. Şu halde; yerel mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.