Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/12138 K.2012/19822

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/02/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının maden araması yapmak için orman içinde yol açma çalışmaları yaptığını ve bu esnada da orman bitki örtüsüne zarar verdiğini belirterek ağaçlandırma bedelinden oluşan zararın tazminini talep etmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden eldeki dosya davalısı ... hakkında dava konusu olay nedeni ile İskenderun 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce kamu davası yürütüldüğü ve sanık ...'ın 6831 sayılı Kanun'un 92/2 maddesi delaleti ile 93/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına, verilen hükmün de açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Sulh Ceza Mahkemesi'nce Orman Yüksek Mühendisi bilirkişisinden aldırılan raporda "dava konusu yerde orman bitki örtüsüne ait bitki bulunmadığından herhangi bir bitki örtüsüne zarar verilmediği " tespit edilmiştir. Yerel mahkeme bahsi geçen bilirkişi raporuna dayanarak orman bitki örtüsüne zarar verilmediği ve ağaç kesilmediğinden davacı idarenin ağaç zararı yönünden zararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

6831 sayılı Orman Yasası'nın 114. maddesinde her türlü orman suçundan dolayı ağaçlandırma giderine karar verileceğinin düzenlendiği, davalı hakkında verilen ceza mahkemesi kararı da gözetilerek sanığın suç sayılan eylemi nedeni ile orman alanı tahrip olduğundan mahkemece işin esasına girilerek uğranılan zararın miktarı belirlenip davalının sorumluluğuna karar vermek gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.