KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/12373 E., 2013/11152 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/08/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, kendisine ait taşınmazda ekili bulunan yonca mahsulüne davalının geçirdiği kamyonların zarar verdiğini belirterek uğradığı zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkemece,davalının olay tarihinde patates yükleme amacı ile geçirdiği kamyonların davacıya ait taşınmaz üzerinde ekili bulunan yonca mahsulüne zarar verdiği kabul edilerek yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından ve keşif sırasında davalı tanığı olarak dinlenen Halil Uysal ve Burhan Yıldız'ın anlatımlarından, davacının kullandığı ve üzerinde yonca mahsulünün bulunduğu taşınmazdan dava dışı kişilerin de yola çıkmak için geçtiğinin anlaşılmasına göre BK'nun 43. ve 44. maddeleri gereğince maddi tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/12373, K. 2013/11152, 11 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama