Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/12622 K.2013/11690

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı T. Medya Yatırım San ve Tic. AŞ ve diğeri aleyhine 21/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davaya konu edilen gazete haberinin gerçek dışı ve hakaret içerikli olduğunu belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, hukuki dayanaktan yoksun ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, 30.05.2010 tarihli yayından dolayı açılan davanın reddine, 30.04.2010 tarihli yayından dolayı açılan davanın, kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu Akşam Gazetesi'nin 30.04.2010 tarihli nüshasında yayınlanan “...'ya ne yapsak yaranamıyoruz, 7.500 doları beğenmedi” başlıklı yazıda özetle; davacının takım arkadaşlarının 1.000 dolar almasına rağmen kendisinin 7.500 doları beğenmediği, bu nedenle sözleşme imzalamaya yanaşmadığı, daha fazla ücret talep ederek özel bir sözleşme yapılmasını istediği, federasyon bütçesinin yarısının davacıya ödenecek olmasının kafalarda soru işareti uyandırdığının belirtildiği, dosya içerisinde mevcut 22.03.2010 tarihli sözleşme örneklerine göre ise; davacının, takım arkadaşlarına göre daha fazla ücret almasının kararlaştırıldığı, dekont örneklerinden de sözleşme öncesi ve sonrasında davacıya daha fazla ücret ödendiği anlaşılmaktadır.

Basının görevi, okuyucuyu bilgilendirmek olup bu görevi yaparken okuyucunun ilgisini çekecek güncel konuları dikkat çekici bir biçimde haber yapabilir. Dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, takım arkadaşlarından daha fazla ücret almasına rağmen aldığı ücreti beğenmeyerek kendisine özel bir sözleşme yapılmasını istemesinin eleştirel bir dille haber yapıldığı, yayının yapıldığı andaki beliriş biçimine yani görünür gerçekliğe uygun olduğu, yazıda davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde herhangi bir ifadenin kullanılmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde, yayının hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarını zedelediğinden söz edilemez. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.