Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/13546 K.2013/971

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacı ... vekilinin 24/04/2012 günlü dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşıldığından temyiz istem ve dilekçesinin reddine,

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız haciz nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkeme, davacıya ait kamyonun, usulsüz tebligat ve yetkisiz icra müdürlüğünde yapılan takip sonucu haczedilip muhafaza altına alınması nedeni ile zarar doğduğunu, davalının da bu zarardan sorumlu olduğunu belirterek, davacının maddi tazminat istemini kısmen kabul etmiştir.

Dosya kapsamından, davalının davacı aleyhine, gerek rehnin paraya çevrilmesi yolu ile, gerekse genel haciz yolu ile başlattığı takip dosyalarının davacı yanın itirazı ile durduğu anlaşılmaktadır. Takiplerin dayanağı ise ..... Noterliği’nin 12/10/2002 tarihli rehin sözleşmesidir. Dosyada rehin sözleşmesine dayalı borcun ödendiğine ilişkin delil bulunmamaktadır. Davalı, davacı aleyhine icra takibine başvururken anayasal hakkını kullanmıştır.

Haczin haksız haciz olduğu dosya kapsamı itibari ile sabit olmamıştır. Bu safhada zarardan bahsedilerek davanın kabulü doğru değildir. Kaldı ki, mahkemenin gerekçesinde belirttiği; takibin yetkisiz icra müdürlüğünde başlatılmış olması ya da borçluyu niteleyen yeterli bilgiler yazılmasına rağmen borçlu dışında bir kişiye tebliğ edilen ödeme emri, haczi tek başına haksız kılmaz.

Davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.