KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/15213 E., 2013/14590 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 13/05/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası sonucu desteğin ölmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken, gelir olarak desteğe ait olan tarım arazilerinin geliri esas alınmıştır. Destek çiftçi olup, emek ve mesaisini bu işte kullanmaktadır.
Desteğin ölümünden sonra da bir işçi tutmak suretiyle arazilerin işlenmesi işinin devam ettirilmesi mümkün olduğuna göre desteğin ciftçilik işinden elde ettiği tüm gelir yerine bu gelirin elde edilmesinde desteğin kişisel katkısı belirlenip bu miktar üzerinden destek zararının belirlenmesi gereklidir. Bu belirlemenin mümkün olmaması durumunda asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmalı, belirlenen zarardan sigorta tarafından yapılan ödeme de güncellenerek indirim yapılmalıdır.
Şu durumda desteğin tarım gelirlerinin hesaplamaya esas alınarak zarar miktarının belirlenmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/15213, K. 2013/14590, 19 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama