Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/15448 K.2013/273

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğerleri aleyhine 21/10/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar ..., ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı ... temyizi yönünden:

5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince "Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Bu hüküm, süreli veya süreli olmayan yayınlarda yayın sahibi, marka veya lisans sahibi, kiralayan, işleten veya herhangi bir sıfatla yayımlayan, yayımcı gibi hareket eden gerçek veya tüzel kişiler hakkında da uygulanır. Tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur,"

Yukarıda gösterilen yasa gereğince, dava konusu yayın nedeniyle hukuki sorumluluğu bulunmayan davalılardan gazetenin genel yayın yönetmeni davalı ... yönünden istemin husumet yönünden reddedilmesi gerekirken diğer davalılar ile birlikte müştereken sorumlu tutulması doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacı ile davalılar ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalılar ... diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yolu ile kişilik haklarının ihlalinden dolayı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş: hüküm, davacı ile davalılar ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Fotogol gazetesinin 04/08/2008 tarihli yayınında "... yazıyor" isimli köşesinde, ... tarafından kaleme alınan "Sinan Enginekon" başlıklı yazı ile kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin davalı gazetede çalışmadığını, dava konusu yazıyı müvekkilinin yazmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili; yazının hukuka uygun olduğunu, gazetenin genel yayın yönetmeni ve imtiyaz sahibinin husumeti olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu "..." başlıklı yayında, Beşiktaş takımının menajeri olan davacının yaptığı yorumlar değerlendirilmiş, sürekli ... hedef aldığı eleştirildikten sonra yazının sonunda "...bende 'taki en basit işleri bile eline yüzüne bulaştıran Sinan için aynen şu tabiri kullanıyorum: ben kasenin içine doğranmış hıyara yoğurt koymam...çünkü ondan bir cacık olmaz..." ifadelerine yer verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında taraftaların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır.

Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir.

Takdir edilecek bu para zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgür bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; yayın tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece, gerekçe gösterilmeden davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu yayının davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği sabittir. 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince "Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur." Bu kapsamda dava konusu köşe yazısının davalı ... tarafından yazılıp yazılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.