Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/15620 K.2013/14823

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 16/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ....vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ... ve ...'in tüm, diğer davacılar ..., ... ve ... ile davalı ...Ş.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ..., ... ve ...'ın diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalı ...Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; polis memuru iken ölen desteğin eşi ve çocuklarına .... tarafından 30/11/2004 tarih ve 198865 sayılı işlemi ile 5434 sayılı Kanunun 66. maddesi uyarınca 15/09/2004 tarihinden itibaren dul ve yetim aylığının bağlandığı ve yönetim kurulunun 14/09/2005 tarih ve 319085 sayılı işlemi ile dul ve yetim aylıklarının 5434 sayılı Kanunun 45. maddesi gereğince sivil vazife malüllüğü aylığına çevrildiği ve yerel mahkemece benimsenen 23/02/2011 tarihli bilirkişi raporunda davacılara bağlanan ölüm aylıklarının peşin sermaye değeri indirilerek destek zararının belirlendiği ve hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Oysa gelirin bağlandığı tarih itibariyle bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin destekten yoksun kalma tazminatından düşülmemesi gerekir. Bilirkişi raporunda ölenin eş ve çocuklarına bağlanan gelirin peşin sermaye değeri düşülmemiş hali ile davacı eş ... için 37.161.00 TL, çocuk ....için 728.50 TL ve ....için 7.101.02 TL hesaplanmıştır. Hesaplanan bu miktardaki destekten yoksun kalma tazminatının hüküm altına alınmamış olması doğru olmamıştır.

Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ...Ş.'nin temyiz itirazlarına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza ...

olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, davacılar desteğinin olayın oluşumundaki kusur oranı, davacıların ölene yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı eş ... ve çocuklar ... ve ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece adı geçen davacılar yararına daha alt düzeyde tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.