Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/16721 K.2013/15670

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/09/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız yıkımdan dolayı tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız yıkım nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... parselde bulunan 259 m2 lik taşınmazın tapu tahsis belgesine sahip olduğunu, üzerinde bulunan bina, kömürlük, istinat duvarı, beton merdiven ve 20 kadar ağacın, davalı belediyenin görevlilerince haksız olarak yıkıldığını iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yıkımın kendisi tarafından gerçekleştirilmediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yıkımın davalı tarafından gerçekleştirildiği kabul olunarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren Belediye organlarının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de davalı Belediye’nin hizmet kusuruna ilişkindir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava, haksız yıkım ve söküm nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. llk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükmü davalı temyiz etmiştir. Davacı, davalı belediye görevlileri tarafından haksız olarak, tapu tahsis belgesine sahip olduğu taşınmaz üzerindeki bina, kömürlük, istinat duvarı ve beton merdivenin yıkıldığını, 20 civarında ağacın söküldüğünü ileri sürerek maruz kaldığı zararın ödettirilmesin istemiştir. Dairemizin değerli çoğunluğu bu tür taleplerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada iddia edilmesi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararını bozmuştur.

11/2/1959 tarih ve 1958/17 esas, 1959/15 karar sayılı içtihadı birleştirme kararında; bu konunun içtihadı birleştirme kararının dışında kaldığı vurgulanarak, kamu kurumunun bir tesisin yaptırılması sırasında, Devlet malı olmayan yerden toprak alınması veya böyle yerlere toprak ve moloz yıkılması neticesinde meydana gelen zararın tazmini davası ile kamu kurumunun başkasının malına dilediği gibi el koyma ya da el atma hakkı bulunmadığı gibi, plan ve projelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağı, dolayısıyla bunların haksız fiilden doğan tazminat davası sayılacağı,

yapılan işlerin plan ve projelere aykırı yapılması durumunda da idari karara aykırı bir hareket bulunması itibariyle, yine idari kararın tatbiki olan bir fiil sayılamayacağı ve bu iddia ile açılmış olan davanın da haksız fiilden doğan bir dava olacağı belirtilmiştir.

Kaldı ki somut olayımızda, davalı belediye yıkım ve söküm yaptığını kabul etmemektedir. Bu nedenlerle, eldeki davanın bakım ve çözüm yerinin adli yargı olduğu görüş ve kanaati ile sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.03/10/2013