Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/17050 K.2013/2845

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... . aleyhine 22/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı .... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davalı .... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmadan önce verilen ilk kararda davalılar ... ve.... Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulüne diğer davalılar.... Ltd. Şti. yönünden reddine karar verilmiş, davalı .... Ltd. Şti. vekili ile davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine, dairemizin 28/04/2008 gün 2008/11281 Esas nolu kararı ile davalı .... Ltd.

Şti.'nin tüm, davacının sair temyiz itirazları reddedilmiş, sadece davacı yönünden takdir edilen manevi tazminatın az olup daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Dairemizce sadece sorumlu tutulan davalılar bakımından hükmedilen manevi tazminatın az olduğu gerekçesi ile bozma yapılmış olduğuna göre diğer davalılar ve isteklerle ilgili olarak mahkemenin verdiği ilk hüküm kesinleşmiştir.

Bu nedenle davalılar .... ve ... hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir.

Davalılar .... ve ..... hakkında verilen ilk kararın kesinleştirilerek bu davalılar hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken yerel mahkemece açıklanan olgunun gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.