Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/17332 K.2013/15592

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/09/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından haczedilen menkul malların işletmekte olduğu yediemin deposunda muhafaza altına alındığını, haczedilen malların muhafaza giderlerinin davalı alacaklı tarafından ödenmediğini belirterek, haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının mahcuzları satıp alacağını alma hakkı ve yetkisi olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; ...na ait "Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Malllar İçin Alınacak Ücret Tarifesi"'ndeki tebliğ hükümleri uyarınca hesap edilecek yediemin ücretinin davacı tarafından istenebileceği, tebliğ hükümlerine göre alacak miktarı hesap edilebildiğinden, alacağın likit olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabulü ile % 40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Ancak davacının yedieminlik alacağının tutarı yargılamayı gerektirdiğinden, alacak tutarının likit olmadığı gözetilerek, İİK'nun 67/2 maddesi uyarınca davalının icra inkar tazminatından sorumlu tutulmasına olanak bulunmadığı gözönüne alınarak icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.