Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/17574 K.2013/3218

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı maddi tazminat istemine ilişkin olup; mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile dava dışı babasının evlilikleri süresince mülkiyeti kendisine ait olan evde oturduklarını, davalı ile babasının boşanma davası esnasında imzaladıkları protokol gereği müşterek ikametgahta bulunan ve birlikte kullanılan tüm ev eşyalarının (davacı ...'ye ait olan elbise dolabı ve şifonyer hariç olmak üzere) davalıya bırakılmasını kararlaştırdıklarını, müşterek ikametgahın boşaltılması esnasında davalının ev eşyaları ile birlikte evin bütünleyici parçası niteliğinde bulunan mutfak dolabı, yüklük, avize, klima, ankastre ocak, fırın, kiler dolabını da aldığını belirterek kendisine ait olan anılan eşyaların götürülmesi ve taşınma esnasında eve verilen zararın davalı tarafından tazmin edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde; davalının boşanma protokolü gereği davacıya ait olan elbise dolabı ve şifonyeri müşterek konutta bıraktığı ve anılan protokol gereği müşterek konutun mütemmim cüzünden sayılmayacak daire ile birlikte kullanılan dava konusu eşyalar üzerinde davacının hak iddia edemeyeceği davacının davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; davacının, davalının akdettiği başanma protokolünün tarafı olmadığı, bu nedenle anılan protokolün davacı açısından bağlayıcılığı bulunmadığından davacının davayı açmakta hukuki yararı bulunmaktadır.

Mahkemece deliller değerlendirilerek dava konusu eşyaların davacıya ait olup olmadığının incelenmesi gerekirken hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir