KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/18216 E., 2013/17691 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 18/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, İstemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323/1-a maddesi uyarınca "celse, karar ve ilam harçları" yargılama giderlerindendir. Aynı kanunun 326/1. maddesi uyarınca "Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir."
Mahkemece, istemin bir bölümünün kabulüne; kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan karar ve ilam harcının peşin yatırılan harçtan mahsubu ile bakiyesinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Hesaplanan karar ve ilam harcının sorumlusu davalı yan olmasına karşın, davacı tarafından peşin olarak yatırılan harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm kurulmamış olması doğru değil ise de anılan bu yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK nun 438/son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/18216, K. 2013/17691, 14 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama