Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/18573 K.2013/17711

Davacı ..... Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 05/12/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince: dava, 2330 sayılı Yasa'dan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücuu (dönme) davasında sorumlular (davalılar) arasında teselsül hükümleri uygulanamaz. Davalılar, iç ilişki bakımından kusurları oranında sorumludurlar. Şu halde mahkemece müştereken ve müteselsilen tahsile karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.