Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/2411 K.2013/4962

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 08/05/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların haksız eylemi sonucu görevli polis memurunun yaralandığını, bu nedenle kendisine ...... Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonu kararıyla tazminat ve tedavi giderleri ödendiğini beyanla, yapılan ödemelerin davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalılar, zarardan sorumlu olmadıklarını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tedavi giderine yönelik talebin kabulüne, tazminata yönelik talebin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihi itibariyle, henüz 2012 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Resmi Gazete de yayınlanarak yürürlüğe girmemiş olup, Danıştay ilgili dairesinin 30/06/2011 tarihli yürütmeyi durdurma kararı gereği, reddedilen tazminat miktarı üzerinden davalı vekili lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12. maddesi gereği 156,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, davalı lehine fazla vekalet ücreti takdir edilmesine dair verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.