Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/257 K.2012/18089

2-...

İHBAR OLUNAN

... Satış ve Dağıtım AŞ. vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... vdl. tarafından, davalı ... Tic. AŞ. ve diğeri aleyhine 25/04/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/04/2011 günlü kararın Yargıtay’da incelenmesi davalı ... Tic. AŞ. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Motor Ticaret AŞ. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın şerit ihlali yaparak kendi sevk ve idaresindeki araca çarparak beş ay kadar çalışamayacak şekilde yaralanmasına neden olduğunu, ilköğretim müfettişi olarak görev yapması nedeniyle maaşını almaya devam etmiş ise de ek ders ücreti ve yolluklarını alamadığını belirterek geçici iş göremezlik zararı ve manevi tazminat istemlerinde bulunmuştur.

Davalılar, davacının çalışmaya devam etseydi dahi, görevlendirilip görevlendirilmeyeceğinin belli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacıya çalışamadığı süre için istirahat raporu verildiği, bu dönemde geçici görev yolluğu ve ek ders ücretlerini alamadığı, ancak geçici göreve gidilmesi halinde, yolluğun bir kısmının harcanacağı varsayılarak geçici görev yolluğundan % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca, maddi tazminatın kapsamı gerçek zarar ile sınırlıdır. Geçici görev yolluğu dış göreve gidildiği taktirde verilen bir ödeme olduğundan sürekliliği olan bir ödeme olmayıp, kaza olmasaydı dahi davacıya verileceği kesin olmayan bir ödemedir. Bu nedenle görev yolluğu gerçek zararın kapsamında olmayıp, geçici iş göremezlik zararının hesaplanmasında dikkate alınması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/257-2012/18089