Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/3576 K.2012/7594

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... San. Bölge Müd. aleyhine 31/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların temyiz itirazına gelince;

Dava, davalının atık sularının, davacı taşınmazındaki kayısı ağaçlarına zarar vermesinden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkin kesinleşen mahkeme kararında saklı tutulan fazlaya ilişkin tazminatın ek dava olarak istemine ilişkin olup, yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; davacıların faiz uygulanması talebi, ıslahın usulüne uygun olmaması nedeniyle reddedilmiş; karar, davacılar ile davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, maddi tazminat istemlerine yargılamanın devamı sırasında verdikleri ıslah dilekçesi ile tespit raporunun davalı tarafa tebliği tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istemişlerdir. Islah, dava dilekçesinde yapılan bir değişiklik olduğundan ıslahla faiz talep edilebilir. Dava dilekçesiyle faiz talep edilmiş olması halinde faiz talebi için ayrıca harç yatırılması gerekmeyecekti.

Davacıların ıslah dilekçesi ile hükmedilecek tazminata faiz yürütülmesi istemi ve tazminat hukuku ilkeleri gereğince haksız eylemden doğan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda zararın olay gününde gerçekleşmiş olması hususları dikkate alınarak, hükmedilen maddi tazminata, talep gereği davalı tarafa tespit raporunun tebliği tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Mahkemenin bu yönü gözetmeden verdiği karar usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiş ise de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.