Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/3687 K.2012/14700

Davacı ... tarafından, davalı ... İdaresi aleyhine 03/08/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kubulüne dair verilen 30/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... İl Özel İdaresi ile davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ve davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, meydana gelen trafik kazasında kızlarının malül kalacak şekilde yaralandığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemişlerdir.

Davalılar, yaşanan trafik kazasında bir kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 202.97 TL tam iş göremezlik ve 114.450 TL bakıcı gideri ile küçük Duygu için 20.000,00 TL, anne Nurgül için 15.000,00 TL, baba Şakir için 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında '...22/04/2009 tarihli tazminat raporunda belirtildiği üzere davacı küçük ...'in tam iş göremezlik sebebi ile 202.797,00 TL iş göremezlik zararının olduğu.....davacı vekilinin ıslah dilekçesi de dikkate alınarak sürekli bakım gideri sebebi ile bakıcı gideri için 114.450,00 TL' ye hükmedilmiştir.' denildiği halde hüküm kısmında '....Davacı küçük ... için tam iş göremezlik sebebi ile 202.97 TL'nin .....

Davacı küçük ... için 114,450 TL bakıcı giderinin.....'şeklinde yazılmıştır. Bu suretle hükmün gerekçe kısmı ile hüküm kısmı arasında çelişki oluşmuştur. Eski 1086 s. HUMK 382-388 ve 389 ile yeni 6100 s. HMK 297 maddeleri gereğince kararın gerekçesi ile hüküm sonucunun birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler.

Gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekmiştir.