KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/3787 E., 2012/5853 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 16/01/2012 gün ve 2010/11707-2012/233 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer karar düzeltme itirazına gelince:
Birleşen dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacılar ve davalıların temyizi üzerine dairece onanmıştır. Bu defa davacının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.
Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi uyarınca manevi tazminat isteğinin bir bölümünün reddedildiği durumlarda, karşı taraf yararına Tarife'nin üçüncü kısmına göre takdir olunacak ücret, davacı yararına takdir olunan ücreti geçemez.
Yerel mahkemece bu madde buyruğuna aykırı hareketle davalı yararına fazla ücret takdiri yanlış ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekirse de karar onanmış bulunduğundan davacının karar düzeltme isteminin HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca kabulü ile onama kararının kaldırılması ve kararın gösterilen nedenle düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/3787, K. 2012/5853, 5 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama