Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/5754 K.2012/15832

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, elektrik yangını nedeni ile oluşan ağaç zararı ve ürün kaybı zararının tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Dicle Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'ne ait elektrik direğinden çıkan yangın nedeniyle sahibi bulunduğu meyve bahçesindeki muhtelif meyve ağaçlarının tamamen yandığını belirterek oluşan ürün ve ağaç zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur. Yerel mahkemece; 10/11/2010 tarihli bilirkişi raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

01/12/2009 tarihinde Kaymakamlık tarafından yapılan tespit raporu ile mahkemece keşif yapılmak suretiyle aldırılan ve hükme esas alınan 10/11/2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen ağaç sayılarında farklılıkların bulunduğu anlaşılmaktadır. Ağaç sayılarındaki bu farklılıklar giderilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, Borçlar Kanununun 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir.

Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.