Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/7353 K.2012/10971

Davacı ... İnş. ve İşlt. A.Ş vekili Avukat .... tarafından, davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 11/07/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, iş kazası sonucu SGK'nın hak sahiplerine yaptığı ödemeler için kendilerine karşı icra takibi başlattığını, bu nedenle de rücu edilen alacağın tamamını ödemek zorunda kaldığını, aralarındaki sözleşme gereği asıl sorumlunun davalı şirket olduğunu beyanla yaptığı ödemenin davalıdan reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının rücu hakkını kaybettiğini ayrıca alacağın ticari iş mahiyetinde olmadığından reeskont faizi istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne ve alacağın ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Alacağın kaynağı, haksız fiil ve kusur sorumluluğu olup haksız fiil sorumluluğundan kaynaklanan alacaklarda asıl alacak için işletilmesi gereken faiz yasal faizdir. Bu durumda talep edilen alacak için ödeme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken reeskont faizine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.