Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/8044 K.2012/12107

Davacı ....izafeten ....arafından, davalı ... aleyhine 04/07/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 19/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, mahkemenin görevsizliğine, merci tayini için dosyanın Yargıtay ilgili dairesine gönderilmesine karar verilmiş; karar, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; ..... .karar sayılı dava dosyasında davacı .... ile davalı ...'nün 3533 sayılı yasaya tabii kuruluşlardan olmaları nedeniyle davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden dosyanın kıdemli .... Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 29.06.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davaya konu olayda,davacının 3533 sayılı yasaya tabi kuruluşlardan olduğu açık olup, davalı ...'ın 233 sayılı yasa kapsamında özel hukuk tüzel kişisi olduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın zorunlu tahkimde değil genel mahkemelerde görülmesi gerektiğinden mahkemenin görevsizliğine ve olumsuz görev uyuşmazlığı ile dava dosyasının merci tayini için Yargıtay ilgili dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Her ne kadar, mahkemece görevsizlik kararı ile birlikte görev uyuşmazlığı nedeni ile merci tayini için dosya gönderilmiş ise de, ...karar sayılı görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin 29.06.2009 tarihinde kesinleştiğinden merci tayini işlemine gerek yoktur. Bu husus Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu kararı ile de sabit olmuştur.Ancak mahkemece, davalı ...'ın özel hukuk tüzel kişisi olduğu yönündeki belirlemesi doğru olup, davaya hakem sıfatıyla değil, genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerektiği yönündeki kararı doğrudur.

...

....