Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/85 K.2012/3028

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/10/2010 gününde verilen dilekçe ile İcra İflas Yasası'nın 89/3 maddesi uyarınca borçlu olmadığının tespiti ile haciz ihbarnamelerinin iptali istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın hak düşürücü süre yönünden reddine dair verilen 01/02/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 28/02/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davacı, davalı tarafından dava dışı 3. kişi hakkında başlatılan icra takibi sırasında İcra ve İflas Yasası'nın 89. maddesi gereğince kendisine gönderilen birinci, ikinci ve üçüncü haciz ihbarnameleri nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Yerel mahkemece, üçüncü haciz ihbarnamesinin davacıya tebliğ tarihi olan 29.04.2010 gününden itibaren İcra ve İflas Yasası'nın 89/3. maddesinde belirtilen 15 günlük süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle, istem süre yönünden reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Tüm dosya kapsamının incelenmesinden; davalının, dava dışı borçlu şahıs hakkında kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlattığı, bu icra takibi sırasında davacıya İcra İflas Yasası'nın 89. maddesi uyarınca l.,2. ve 3. haciz ihbarnamelerinin gönderildiği, haciz ihbarnamelerine ilişkin tüm tebliğ işlemlerinin Tebligat Yasası'mn 21. maddesine göre yapıldığı, tebligat belgelerinde; davacıya, 1. haciz ihbarnamesinin 26.02.2010 günü, 2. haciz ihbarnamesinin 09.04.2010 günü, 3.haciz ihbarnamesinin de 29.04.2010 günü tebliğ edilmiş olarak gösterildiği,

davacının icra dosyasına 01.10.2010 günlü dilekçe verdiği ve bu dilekçesinde, haciz ihbarnamelerinin kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, haciz ihbarnamelerine 01.10.2010 tarihi itibariyle muttali olduğunu ileri sürerek haciz ihbarnamelerine itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, icra dosyasına vermiş olduğu 01.10.2010 günlü dilekçesinden sonra 15.10.2010 günlü dilekçesi ile kendisine yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğunu ileri sürerek İcra Hukuk Mahkemesinde şikayet yoluna başvurmuştur. Beyoğlu 3. İcra Hukuk Mahkemesince şikayet üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen 24.11.2010 günlü kararda; "...davacımn, şikayet konusu tüm tebliğlerin en geç 01.10.2010 tarihinde muttali olduğu ve şikayetin bu ıttıla tarihinden itibaren 7 günlük

şikayet süresi geçtikten sonra 15.10.2010 tarihinde yapıldığı..." gerekçesiyle şikayetin süre yönünden reddine karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir. İcra Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen bu kararından ve dosya içerisinde bulunan tebligata ilişkin belgelerin incelenmesinden; tebligatların, Tebligat Yasası'nın 21. maddesinde öngörülen şartları taşımadığı, usulüne uygun olmadığı, bu nedenle 3. haciz ihbarnamesinin davacıya tebliğ tarihinin ve davacımn bu ihbarnamelere muttali olduğu tarihin 01.10.2010 olduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Davacı da, eldeki bu davayı 15.10.2010 günü açmış ve icra dosyasından gönderilen üçüncü haciz ihbarnamesini 01.10.2010 günü tebliğ aldığını ancak, takip borçlusuna borçlu olmadığını ileri sürmüştür.

İcra ve İflas Yasası'mn 4949 Sayılı Yasa ile değişik 89/3. maddesi gereğince, haciz ihbarnamelerine karşı olumsuz (menfi) tespit davası açma süresi, üçüncü haciz ihbarnamesinin tebliğ gününden itibaren 15 gündür. Davacının üçüncü haciz ihbarnamesini öğrenmiş olduğu ve tebliğ etmiş sayılacağı 01.10.2010 gününden sonra 15 günlük süre dolmadan 15.10.2010 günü eldeki dava açıldığına göre henüz dava açma süresi geçmemiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası hakkında inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıda yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.