Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/8525 K.2012/11337

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarının ihlalinden doğan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; davalının kendisine hakaret ettiğini, bu eylemi nedeniyle yargılanıp ceza aldığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı, olay günü evinin önünde ses duyduğunu, davacıyı görünce bağırdığını, davacının kötü niyetli olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı ceza davasında yargılanıp ceza almış ise de TCK'nın 231 ve devamı maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ortada hukuk hakimini bağlayacak bir ceza mahkemesi kararının bulunmadığı, davacının başka delil ibraz etmediği, davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ve ceza dosyası içeriğindeki tarafların savunma ve beyanları ile diğer tanıkların ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde davalının hakaret oluşturan eylemi gerçekleştirdiği sabittir. Olay tarihi, zararlandırıcı eylemin ağırlığı ve olayın gelişim biçimi dikkate alınarak uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile istemin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.