KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/8809 E., 2013/8039 K.·Manevi Tazminat Haksız Eylem
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2013
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Davacı Z.. K.. vekili Avukat tarafından, davalı C.. S.. aleyhine 20/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, evlilik birliğinin devamı sırasında karısı ile davalının evlilik dışı ilişkisi nedeniyle boşandıklarını, davalının karısı ile evli olduğunu bilerek ilişki yaşamasının kişilik haklarının ihlal edildiği iddiasıyla manevi tazminat istemiştir.
Davalı, kendisine iftira atıldığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.
Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/362 esas 2011/50 karar sayılı dosyasında, davacı Z.. K.. tarafından, H... K... hakkında şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma davası açıldığı, yargılama sırasında davalı H... K...'un C.. S.. ile yasak ilişki kurduğunu kabul ettiği, mahkemece, davalı kadının C..
S.. ile evlilik birliği devam ederken ilişkiye girmesi nedeniyle, davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Boşanma dosyası içeriğinden, davalının, davacının eski eşi ile evlilik birliği devam ederken ve evli olduğunu bilerek ilişki kurduğu sabittir.
Bu durumda, davacının kişilik haklarının, davalının haksız eylemi ile ihlal edildiğinin kabulü gerekip, uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın tümden reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/8809, K. 2013/8039, 6 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama