KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/8930 E., 2012/11587 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Davacı ... İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, ormandan açma yapma nedeniyle açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, davalı hakkında devlet ormanından açma yaptığından dolayı 22.05.2006 tarihli suç tutanağı düzenlediğini, Geyve Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/167 Esas sayılı dosyası ile yargılamasının devam ettiğini, davalının yapmış olduğu açma nedeni ile idarenin toplam 10.843,19 TL zarara uğradığını belirterek, maddi tazinat istemli eldeki bu davayı açmıştır. Davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, Ceza mahkemesinde alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davalı hakkında dava konusu eylem nedeni ile açma suçundan Geyve Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/8 esas sayılı dava dosyasında açılan kamu davasında sanığın cezalandırılmasına karar verildiği fakat kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/8930, K. 2012/11587, 4 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama