Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/9181 K.2012/11567

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/12/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, davalının haksız eylemi ile yaralanan dava dışı iki polis memuruna 2330 sayılı Yasa gereğince her bir polis memuru için 3.953,11 TL olmak üzere ödediği toplam 7.906,22 TL tazminatın rücuen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davanın kısmen kabulü ile bilirkişi tarafından hesaplanan 2.052,78 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki bigi ve belgeler incelendiğinde;mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda olay tarihi esas alınmak suretiyle hesaplama yapılarak, her bir polis memuru için ayrı ayrı olmak üzere 2.052,78 TL ödenmesi gerektiğinin bildirildiği, ancak mahkemece, sadece bir polis memuru için hesaplanan 2.052,78 TL hüküm altına alındığı, diğer polis için talep edilen ve bilirkişi tarafından hesaplanan kısmın hüküm altına alınmadığı anlaşılmıştır. Davacı tarafından talep edilen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda diğer polis memuru için hesaplanan kısmın hüküm altına alınmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.