Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/9730 K.2013/9382

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/03/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davacı ... ile davalı ...'ın gayrıresmi beraberlikleri sonucu diğer davacı ...'ın dünyaya geldiğini, ...'ın davalı ile resmi eşinin nüfusuna yazdırıldığını, davalının nüfus davası açarak ...'ın kendi çocuğu olmadığını ileri sürdüğünü, Adli Tıp Kurumu raporu sonucu biyolojik babanın ... olduğu anlaşıldığından nüfus kaydının ... ve ... olarak düzeltildiğini, babalığın inkarı nedeniyle yıprandıklarını belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalı, kızgınlık ile mahkemede o şekilde beyanda bulunduğunu, ancak daha sonra çocuğu kabul ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; babalığın inkarının davacıları toplum gözünde zor duruma düşürdüğü, başka insanların içine çıkılmaz hale getirdiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 2010/241 esas sayılı dosyada; ... ve eşinin, kendi nüfuslarında oğulları olarak görünen ...'ın gerçekte ...'ın çocuğu olduğunu belirterek kaydın hanelerinden çıkarılmasını talep ettikleri, asıl amacın anne adının değiştirilmesi yönünde olduğu, bu iddianın doğruluğunun Adli Tıp Kurumunca yapılan ... testi ile kanıtlandığı ve mahkeme kararı ile sabit olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalının babalığı inkar etme kastı olmadığı kabul edilerek davanın tümden reddi gerekirken, davalının kısmen manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması doğru bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir.