KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/10222 E., 2013/15534 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/03/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece verilen ilk karar, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması nedeniyle bozulmuş, bozmaya uyularak 770.00 TL tazminat ve 1.131.30 TL ağaçlandırma gideri olmak üzere toplam 1.901.30 TL tazminatın haksız fiil tarihi olarak kabul edilen tutanak tarihi olan 11/04/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde toplam 1.901.30 TL tazminatın 01/12/2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiş, davalı 12/05/2011 tarihli duruşmada davayı kabul ettiğini imzalı beyanı ile tasdik etmiştir. Davalı tarafından kabul edilmesine rağmen talep dışına çıkılarak faizin 01/12/2002 tarihi yerine, 11/04/2003 tarihinden başlatılması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/10222, K. 2013/15534, 2 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama