Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/10649 K.2014/5505

Davacı İ.. E.. vdl. vekili Avukat E.. P.. tarafından, davalılar A.. E.. vdl. aleyhine 04/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarının ihlaline dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dilekçesinin HMK'nın 119. maddesine uygun düzenlenmediği gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK 119/1 maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sıralı maddeler halinde belirtildikten sonra aynı maddenin 2. fıkrasında, dava dilekçesinde bulunması gerekli bilgilerin bulunmamasının hukuki sonuçları açıklanmıştır. Buna göre dava dilekçesinde, HMK'nın 119/1. fıkrasının (b), (c), (ç), (ğ), (h) bentlerinde yer alan hususların bulunmasının zorunlu olduğu, bu hususlarda eksiklik bulunması durumunda, hakimin davacı tarafa eksiklikleri gidermesi için bir haftalık kesin süre vereceği öngörülmüş, bir haftalık sürede eksikliklerin giderilmemesi halinde davanın açılmamış sayılacağı şeklinde yaptırıma yer verilmiştir.

Davaya konu somut olayda mahkemece, dava dilekçesinde birden fazla davalının adresinin eksik olması, ''S..

S..'' adlı internet sitesinin tüzel kişiliğinin bulunup bulunmadığının anlaşılamaması, davalıların adresinin bildirilmediği gibi TC numaralarının da bildirilmediği belirtilerek, HMK'nın 119/2. maddesi uyarınca davacı tarafa eksiklikleri gidermesi için bir haftalık kesin süre vermeden dava dilekçenin HMK'nın 119. maddesine uygun düzenlenmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Kaldı ki davacı tarafa davalının vatandaşlık numarasını belirleme yükümlülüğü getirilmemiştir.

Hukuk Yargılaması mantığı açısından bakıldığında Yasa'da olmayan bir yükümlülüğün davacıya yüklenmesi, o yükümlülüğün yerine getirilmesi davacı açısından olanaksız olduğundan doğrudan davacının hak arama özgürlüğüne aykırılık oluşturur. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.