Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/10720 K.2014/6315

Davacı F.. S.. vd vekili Avukat A. S.tarafından, davalı H.. E.. aleyhine 20/03/2008 ve 12/05/2008 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, davalı vekili Avukat A. G.'ün mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, okundu, başka duruşmaları olduğundan duruşmaya gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, mazereti reddedildi.

Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, öldürmeye teşebbüs ve yaralama eylemleri nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının kasten öldürmek amacıyla pusu kurarak üzerlerine ateş ettiğini ve yaralanmalarına sebep olduğunu ileri sürerek iş göremezlik zararı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Adli Tıp Kurumu Tokat Şube Müdürlüğünden alınmış olan meslekte kazanma gücü kaybı oranlarına göre hesaplanan bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemelere bildirmekle görevlidir. Adli Tıp Uzmanı bilirkişinin 10/12/2010 tarih 2010/835 ve 836 sayılı raporlarına itiraz edildiği gözetilerek, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan veya üniversite hastanelerinin yetkili kurullarından Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne uygun biçimde alınacak rapor ile davacıların iş göremezlik oranı belirlenerek, iş göremezlik zararının buna göre saptanması gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

b-Dava konusu olay hakkında, Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/133 esas, 2009/115 sayılı kararı ile; davalı H.. E..'ın davacılardan F.. S..'e karşı kasten yaralama, davacılardan A.. S..'e karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılarak haksız tahrik nedeniyle TCK 29. maddesi gereğince cezasından ½ oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 11/04/2012 tarihli bozma kararı sonrasında Mahkemece, öldürmeye teşebbüs suçu kesinleştiğinden tekrar hüküm kurulmamış, davalı hakkında kasten yaralamadan ceza verilerek haksız tahrik indirimi uygulanmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ceza mahkemesince davalının davacılardan A.. S..'e karşı işlediği kasten öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyle verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle ½ oranında indirim yapıldığı halde; bilirkişi raporunda davacılardan A.. S..'in sürekli iş göremezlik zararı hesabından daha alt düzeyde indirim yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalının davacılardan A.. S..'e karşı eylemi hakkında ½ oranında haksız tahrik indirimi uygulanmış olmasına rağmen, Mahkemece daha alt düzeyde indirim yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.