KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/11090 E., 2013/13896 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2013
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
...
Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 28/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 02/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız fiil nedeniyle açılan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davaya bakmaya .... görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve .... tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, oğlu ...'in ağır derecede yaralanması üzerine önce davalılardan ...'un özel muayenehanesine gittiklerini burada gerekli tetkikler yapıldıktan sonra ...'un yönlendirmesiyle .....görevli doktorlar ... ve ...tarafından çocuğunun ameliyat edildiğini ançak yanlış tedavi sonucunda çocuğunda uzuv kaybı oluştuğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
4077 Sayılı .... Kanunun 23. maddesine göre bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Eldeki davada, davacı yanlış tedavi sonucu çocuğunda uzuv kaybı oluştuğunu ileri sürerek zararının giderilmesini talep etmiştir. Dolayısıyla taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı ... Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davaya tüketici mahkemesinde değil, genel mahkemede bakılması gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/11090, K. 2013/13896, 10 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama