KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/11472 E., 2013/14051 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/12/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı tarafından, davalı ... aleyhine, trafik kazasının meydana geldiği yerde bulunan loğar kapağının yerinde bulunmaması ve herhangi bir uyarıcı işaret de konulmaması nedeniyle motorsikletiyle çukura düşerek yaralandığı ve meydana gelen zarardan belediyenin sorumlu olduğu iddiasıyla bu dava açılmıştır.
Bir kamu kurumunun yasalar uyarınca yapılmış olan tesislere bakım ve o tesisleri kullanım yükümlülüğü yasalardan doğan kamusal bir görevdir. O halde anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan onların ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde görülmesi gerekir.
Temyize konu olan davada, davalı ...' nın sorumluluğunun esası hizmet kusuruna dayanmaktadır. Bu durumda davalı ... yönünden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/11472, K. 2013/14051, 12 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama