Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/11562 K.2014/390

Davacılar M.. B.. vdl. vekili Avukat M.. İ.. C.. tarafından, davalı E.Ü.A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 16/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacılar, maliki veya kiracısı oldukları Afşin ilçesi, Yazıbelen köyü ve İğdemlik köyünde bulunan taşınmazlarda ekili bulunan ürünlerin, Afşin Elbistan termik santralinin çevreye yaydığı zararlı gazların ve küllerin etkisi ile zarar gördüğünü, verimin düştüğünü iddia ederek uğradıkları zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, termik santralin işletilmesinden dolayı çevreye herhangi bir zarar verilmediğini, resmi kurumlarca hava kalitesinin sürekli ölçüldüğünü, yönetmeliklerle belirlenen sınır değerlerin aşılmadığını, küllerin toprakla örtüldüğünü düzenli olarak nemlendirme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde yapılan tespite göre, davalının işlettiği termik santralin çevreye olumsuz etkisi nedeni ile davacının ektiği üründe verim kaybı olduğu belirlenerek 18.800,00 TL'nin ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve tapu kayıtlarından, dava konusu olan İğdemlik köyü 250 no'lu parselin tapudaki vasfı 2 adet besi ahırı, kargir ev, kerpiç ev, samanlık, depo ve tarla olmasına karşılık bu parselin yüz ölçümünün tamamı ekili olarak değerlendirilip zarar hesaplanması doğru değildir. Ayrıca dava konusu olan 292 parselin zarar tarihinden sonra ifraz olunduğu, ifrazen oluşan 1236 parsel malikinin ise D.. H..olduğu görülmüştür.