KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/11808 E., 2013/14062 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 07/01/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, eşya iadesi, olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem red edilmiş; karar, davacı vekili ve davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, evlilik sırasında alınan davaya konu altınların davalılar tarafından saklanmak için alındığını, daha sonra evliliğin sona erdiğini ancak davalıların altınları vermediklerini, altınların aynen iadesine, bu mümkün olmadığı taktirde tespit edilecek olan toplam değerlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının davasını ispat edemediği, bir kısım tanıklar tarafından altınların davacıya verildiğinin belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkemece dinlenen davacı tanıkları dava konusu altınları davalıların teslim etmediğini, davalı tanıkları ise davalılar tarafından altınların geri verildiği, bazı tanıklar ise soyut bir şekilde davacının altınları satıp dikiş makinesi aldığını beyan etmişlerdir
Bu kapsamda toplanan delillerle dava ispat edilmiş değildir. Davacı taraf yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacıya yemin teklifi hakkı hatırlatılarak, bunun sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/11808, K. 2013/14062, 12 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama