KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/11898 E., 2014/7607 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 14/03/2013
- Numarası
- 2011/350-2013/185
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Davacı G.. B.. vekili Avukat Z.. Ö.tarafından, davalı M.. Ü.. vd. aleyhine 01/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı M.. Ü.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre
aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiile dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan M.. Ü.. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıların ambarlı gümrük müdürlüğünde çalıştıkları sırada kendilerine zimmetlenen numune alma aletlerinden bir kısmının kaybolduğunun belirlendiğini ileri sürerek bedelinin davalılar tarafından ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Ş.. A.., davanın zamanaşımına uğradığını, malzemelerin imza karşılığı diğer davalı M.. Ü..'a teslim edildiğini, zararın tanzim edilecekler listesinde isminin bulunmadığını, malzemelerin bir kısmının sonradan bulunduğunu, işlerde aksama olmadığını, zimmet düzeni bulunmadığından zarardan kurumun sorumlu tutulması gerektiğini belirterek, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; diğer davalı M.. Ü.. ise davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davalıların görevleri yaparken gereken dikkat ve özeni göstermeyerek malzemelerin kaybolmasına neden oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı kuruma ait kaybolan malzemelere ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmadan davacı kurumun kendi yaptığı tespite göre karar verilmesi doğru değildir. Söz konusu aletlerin 2002 yılında alındığı gözetilerek arada geçen sürede değerinde bir düşüş olup-olmadığı gözetilerek, tespit tarihindeki kullanılmış değerleri bilirkişi marifetiyle belirlenmelidir.
Ayrıca bu cihazların başka kişiler tarafından da kullanılma ihtimali olduğu dikkate alınarak takdiri indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/11898, K. 2014/7607, 12 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama