Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/11957 K.2014/6366

Davacı N.. D.. vekili Avukat Ö.Y. tarafından, davalılar H.. Ç.. vd aleyhine 29/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan Ç.. D.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, eşi tarafından aldatıldığını iddia eden davacı kocanın, eşinden ve eşiyle birlikte kaçan diğer davalıdan manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Ç.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

787 Sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde "22.11.2001 tarihli 4721 sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler" aile mahkemesinde görülecektir.

Dava konusu olayda ise uyuşmazlık yukarıda ifade edilen kanun kapsamında değildir. Dava, BK'nun 41 ve 49. maddelerine göre halledilmesi gereken haksız eylemden kaynaklanan bir tazminat davasıdır. Görevli mahkeme ise genel mahkemelerdir.

Yukarıda açıklanan nedenle davayı gören Aile Mahkemesi'nce görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.