Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/12650 K.2014/9772

Davacı E.. A.. vekili Avukat C. Y..tarafından, davalılar İ.. A.. vd aleyhine 18/03/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylem nedeni ile meydana gelen maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Tic. AŞ'nin fabrika sahası içinde inşaat faaliyetinde bulunan diğer davalı İ.. A..'nin yerin 2,5 metre aşağısından geçen ve kendisine ait fabrikaya elektrik taşıyan kabloyu koparttığını, tamiratın yapılıp elektriğin yeniden verilmesine kadar fabrikanın çalışamadığını, elektriklerin kesildiği sırada boyahanede boyanan kumaşların hatalandığını, uğradığı zararın tespitini istediğini, hatalı boyanan kumaşların sökümü ve yeniden boyanması, bu iş için ilave işlem yapılması, bir kısım kumaşın hurdaya ayrılması, üretim kaybı ve fazla mesai nedeni ile zarara uğradığının tespit edildiğini bildirerek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda üretim kaybı ve fazla mesai ücretine ilişkin zarar kalemlerinin davacı yanca ispat edilememesi nedeni ile reddine, sair talepler yönünden 9.325,37 TL nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının maddi zarar tutarının belirlenmesi için tespit yaptırdığı, tekstil mühendisi bilirkişiden rapor alındığı, davanın bu rapordaki zarar kalemlerinin ödetilmesi için açıldığı, davalıların tespiti kabul etmemesi üzerine farklı bir bilirkişiden rapor alındığı ve bu rapor uyarınca istemin bir bölümünün kabulüne karar verildiği, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 2008/4087 Esas, 2009/2049 Karar sayılı ilamı ile

hükme esas alınan bilirkişi raporunda kumaşların yeniden boyanması dışında kalan ve tespit bilirkişisince hesaplanan zarar kalemleri hakkında inceleme yapılmadığı gerekçesi ile kararın taraflar yararına bozulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bozmaya uyularak tespit raporundaki diğer zarar kalemleri hakkında görüş bildirmek üzere dosya bilirkişiye verilmiş, bilirkişi heyeti, davalıların haksız eylemi ile meydana gelen elektrik kesintisinin 8,5 saat sürdüğü, davacının bu süre zarfında üretim yapamamasından dolayı müşterilerine verdiği sözü tutabilmek için pazar günü fazla mesai yaptığı ve üretim kaybını telafi ettiği, fazla mesai sonucu ek bir maliyete katlanması gerekmekle birlikte dosyaya gerekli belgelerin sunulamaması nedeni ile bu kalem zararın hesaplanamadığının bildirildiği görülmüştür.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 50. ( 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42.) maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda hakim, hayatın olağan akışı ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Davacının davalıların haksız eylemi nedeni ile 8,5 saatlik aksayan üretimini telafi için fazla mesai yapmak zorunda kaldığı bu nedenle de işçilerine fazla mesai ücreti ödediği, tespit bilirkişisinin raporu, 07/03/2012 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu ile belirlendiğine, hayatın olağan akışına da uygun olduğuna göre fazla mesai ücretine yönelik istemin reddi doğru olmamıştır.

Şu durumda, davacının fazla mesai ücretine yönelik istemi hakkında tespit raporu ve TBK 50. maddesi uyarınca bir karar verilmesi gerekirken istemin reddi doğru olmadığından kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.