Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/13135 K.2014/9090

Davacı Ş.. V.. vekili Avukat Arif H. U..tarafından, davalı M.. C.. aleyhine 02/12/2011 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizleri yönünden;

Dava, kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfı müdürü olarak görevli olduğu dönemde eksik yatırılan sigorta primleri, işsizlik sigortası borçları ve idari para cezaları nedeniyle vakfın uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, sorumluluğunun olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 5.475,84 TL sigorta prim borcu ve 807,66 TL bu borcun gecikme cezası ile 489,29 TL işsizlik sigortası borcu ve 70,03 TL bu borcun gecikme cezası olmak üzere toplam 6.842,82 TL'den vakıf hesabında bulunan 671,30 TL mahsup edilerek kalan 6.171,52 TL'den davalının sorumlu olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42 maddesi gereğince maddi tazminatın kapsamı gerçek zarar ile sınırlıdır. Gerçek zarar, mal varlığının haksız eylemden önceki duruma gelmesi, bir başka anlatımla haksız eylem meydana gelmese idi ne durumda olacaksa o duruma getirilmesi için gerekli olan tutardır.

5.475,84 TL sigorta ve 489,29 TL işsizlik sigortası prim asılları, işçi çalıştırmaktan kaynaklanan ve kanunen ödenmesi zorunlu olan borçlardan olup davalının haksız eylemi ile ortaya çıkan bir sonuç olmadığından gerçek zarar kapsamında değildir. Şu halde, mahkemece bu miktarlar zarar kapsamından düşülerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile Sigorta ve işsizlik sigortası prim asılları da eklenerek zarar belirlenmesi doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.