Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/13263 K.2014/1366

Davacı A.. Ö.. vekili Avukat M.. Ö.. tarafından, davalılar M.. D.. vd aleyhine 29/12/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait aracı ile davalı otelin restoranına gittiğini, aracını park etmek için otel bahçesine girdiğinde park halinde olan diğer araçların yanına ilerlediği sırada otelin havuzuna düştüğünü, havuzun zemin seviyesinde su ile dolu olduğunu, ayırt edici bir işaret bulunmadığını, kazanın davalıların kusuru ile meydana geldiğini iddia ederek aracında meydana gelen hasar bedeli ile birlikte manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının otel müşterisi olmadığını, ne maksatla otele geldiğini bilmediklerini, aracını park etmek istediği yerin de otopark olmadığını, davacının alkollü vaziyette olup dikkatsizliği nedeni ile havuza düştüğünü iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca kazanın davacı sürücünün 2918 sayılı Yasanın 84. maddesinde yer alan kusurlardan manevra hatası ile tam kusuruyla meydana geldiği benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 1. maddesinde “ Bu Kanunun amacı, karayollarında, can ve mal güvenliği yönünden trafik düzenini sağlamak ve trafik güvenliğini ilgilendiren tüm konularda alınacak önlemleri belirlemektir.” denilmiş, 2. maddesinde ise “...Bu Kanun, karayollarında uygulanır...” hükmü getirilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının aracı ile davalı otelin bahçesine girdiği, otel bahçesine girmeyi engelleyen bir önlem alınmadığı, kazanın da otelin bahçesinde yani karayolu dışında meydana geldiği anlaşılmakla tarafların kusur ve sorumluluklarının 2918 sayılı Yasaya göre değil Türk Borçlar Kanunu hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece, Borçlar Kanunu hükümlerine göre aralarında iş güvenliği uzmanı ve turizimci bilirkişinin de olduğu üç kişilik heyetten kazanın oluşumunda taraflara yüklenecek kusur oranları konusunda rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetli olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.