Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/13290 K.2014/8558

Davacı G.. Ç.. vd vekili tarafından, davalı R.. A.. aleyhine 10/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı B.. Ç..'ın tüm, davacı G.. Ç..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı G.. Ç..'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, dolandırıcılık suçundan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacıların murisinin pirim borçlarını ödeyerek emekliliğini temin edeceğini vaat ederek davacılardan G.. Ç..'tan bir miktar para aldığını ancak pirim borcunun yatırılmadığını, davacıların şikayet ile davalı hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası sonucunda davalının mahkum olduğunu belirterek manevi tazminata, olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacılardan B.. Ç.. yönünden davanın reddine; davacı G.. Ç.. yönünden ise 1.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınması karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde açıkça olay tarihinden itibaren faizi talep edilmesine rağmen, mahkemece bu talep konusunda karar verilmemesi doğru değilse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.