KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/13688 E., 2014/8787 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 21/02/2013
- Numarası
- 2012/282-2013/137
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Davacı Ş.. K.. vekili tarafından, davalı A.. E.. aleyhine 06/11/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, ekili pamuk ürününün, davalının ektiği mısır ürününde kullandığı ilaçtan zarar görmesi nedeniyle zararını mahkemece tespit ettirdikten sonra eldeki bu davayı açmıştır. Dava dilekçesinde, tespit giderlerinin de davalıdan alınmasını istemiştir. 22/03/1976 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince delil tespiti giderleri de yargılama giderlerinden olduğundan yerel mahkemece kendiliğinden gözetilerek bu konuda da karar verilmesi gerekir.
Şu durumda, davanın kabul edilen kısmına yönelik olarak Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/350 D.İş sayılı tespit dosyasında yapılan yargılama giderleri konusunda bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/13688, K. 2014/8787, 28 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama