KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/14078 E., 2013/17356 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Davacı .... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 06/09/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli iş mahkemesine gönderilmesine dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;
Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Gaziantep İş Mahkemesine gönderilmesine, davalı lehine vekalet ücretine karar verilmiştir.
01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/2 maddesinde; ''Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum eder. '' biçiminde düzenleme yapılmıştır.
Şu halde, mahkemece görevsizlik kararı verildiğinde vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. Maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 438.maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/14078, K. 2013/17356, 11 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama