Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/14518 K.2014/8895

Davacı E.. E.. vekili Avukat .....tarafından, davalı C.. Ö.. aleyhine 05/12/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının, Karşıyaka 5.Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki yargılama sırasında duruşma salonunda bulunan müvekkilinin cüzdanını çalan kişi olduğunu beyan ettiğini,müvekkilinin olay yerinde bulunmadığı sabit olduğundan beraat kararı verildiğini, müvekkilinin söz konusu dosya nedeniyle haksız olarak tutuklandığını, müvekkilinin şüphelinin iftirası sonucu psikolojisinin bozulduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilin davacıya direk bir ithamı ve teşhisi olmadığını, müvekkilin çantasının bindiği takside taksi şöforü tarafından çalındığını, anayasal hakkını kullanıp şikayetçi olduğunu, şöforü tarif ettiğini, davacının adını vermediğini, karakolda yaptırılan teşhiste benzediğini söylediğini, iftira suçundan müvekkilinin bereat ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, davacının manen yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edilerek istemin kısmen ödetilmesine karar verilmiştir.

Karşıyaka 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/581 Esas sayılı dosyasında; davacı hakkında müştekiler, C.. Ö.., M..N.. ve Ş.. G.. nin şikayeti üzerine hırsızlık suçundan dava açıldığı, delil yetersizliğinden davacının bereatine karar verildiği görülmüştür.

Karşıyaka 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/738 Esas sayılı dosyasında; davalı hakkında davacıya yönelik iftira suçunun işlediği gerekçesi ile kamu davası açılmış, mahkemece; davalının mağdur olduğu olayda suç tarihi itibariyle 83 yaşında olması, sarı taksinin yolda mağduru görmesi üzerine durarak arabaya ısrarlı bir şekilde davet etmesi, Bostanlı pazarına getirdiğinde ise arabanın ön tarafına koyduğu cüzdanın taksici tarafından alınması, aynı tür olayın arka arkaya başkalarına karşı da olması ve mağdurlardan bir kısmının davacıyı teşhis etmeleri ve bunun basında da yer alması, olayın mağduru olan davalının da bu yöndeki şikayetini iletmesi, duruşmada ise şahısla karşılaştığında iyi niyetini göstererek kesin olarak emin olmadığını beyan etmesi, başka bir müştekinin davacıyı birkaç

kişi arasından teşhis etmesi karşısında, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden davacının hırsızlık suçundan beraatine; davalının iftira atmasının ise yargılama boyunca alınan ifadeleri incelendiğinde söz konusu olmadığı, davalının şikayet hakkını kullandığı gerekçesi ile davalının iftira suçundan bereatine karar verilmiştir.

Bu kapsamda, yukarıda belirtilen dosyalar nazara alınarak davacı hakkındaki şikayet bir bütün olarak değerlendirildiğinde, iddialar konusunda zayıf ta olsa bazı somut belirtiler (emareler) bulunduğu; şikayetin, olağan kuşku üzerine ve somut belirtilere dayandırılarak yapıldığı sonucuna varmak gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.