Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/15480 K.2014/9659

Davacı R.. M.. vekili Avukat G. Ö..tarafından, davalı S.. M.. aleyhine 24/05/2012 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sinkaflı ve hakaret dolu sözlerinden dolayı mağdur olduğunu, davalının Sulh Ceza Mahkemesinde yargılandığı ve mahkumiyet kararı verildiğini beyan ederek manevi zararının tazminini istemiştir..

Davalı, ceza davasına konu suçu işlemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı hakkında bağlayıcı bir mahkumiyet kararının bulunmadığı, davacının davalının merdivenini sökmesi nedeniyle kusurlu olduğu, davalının da davacıya hakaret etmesi nedeniyle kusurlu olduğu, tarafların aynı derecede kusurlu oldukları, davacının tazminat talep etme hakkının bulunmadığı, şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir.

Somut olayda, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı tarafından davacıya hakaret edildiği sabittir. Mahkemenin gerekçesi, ancak tazminat miktarının belirlenmesinde gözetilebilir. Şu durumda, davalının haksız eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilerek uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi gerekirken, istemin yerinde olmayan gerekçe ile tümden reddedilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.