Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/15520 K.2014/1536

Davacı Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekili Avukat L.Ö.. tarafından, davalılar E.. B.. vdl. aleyhine 09/03/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalılardan E.. B..'nun davacı bankanın Elbistan ve Afşin şubelerinde görevli iken davacı banka kaynaklarından ve müşteri hesaplarından usulsüz işlemlerle para çekerek mal edindiğini, bu nedenle hakkında zimmet suçu dolayısıyla kamu davası açıldığını, diğer davalıların da görev ve ünvanları itibariyle E.. B..'yu kontrol etmemeleri ve yapılan işlemlerde şifrelerinin kullanılmasına ve ilgili fişlerde imzalarının bulunması nedeniyle kusurlu oldukları, bu nedenlerle banka disiplin kurulunun 07/07/2004 tarih ve 39/1 sayılı kararıyla idari, cezai ve mali yönden sorumlu tutulmalarına karar verildiğini beyanla, bu suretle oluşan banka zararlarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, son bilirkişi kurulu raporunda belirtilen miktar ve sorumluluk oranları esas alınarak, davalı E.. B.. yönünden ise %30 bölüşük kusur indirimi yapılmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı E.. B.. hakkında nitelikli zimmet suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı E.. B.., ceza mahkemesi kararı ile de sabit olduğu üzere, anlaşılması kolay olmayan bir takım usulsüz işlemlerle zimmetine para geçiren kişidir. Adı geçen davalının kasten ve bilinçli bir şekilde zimmetine geçirdiği bedeli aynen iade etmesi gerekir. Şu durumda; davalı E.. B.. yönünden davacı bankanın bölüşük kusurunun söz konusu olmayacağı gözetilerek, davalının zimmetine geçirdiği belirlenen bedelin tamamına hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine bölüşük kusur indirimi yapılması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.