Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/15609 K.2014/10690

Davacı D.. A.. vekili Avukat S. E.. tarafından, davalı K.. Ç.. aleyhine 12/02/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı yönetici ile aynı blokta oturduklarını, davalının kendisine kin beslediğini, çalıştığı iş yerine giderek hakkında özel bilgiler toplamaya çalıştığını ayrıca eşi ile boşandıkları bilgisini saklamasına rağmen çevreye yaydığını ileri sürerek, manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, kendisinin apartman yöneticisi olduğunu, davacıyı kurallara uyması için uyardığını, ancak kendisine saldırdığını, her fırsatta laf atarak ve hakaretlerle yıldırma politikası uyguladığını belirterek, açılan haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; tanık beyanlarına göre davalının davacı hakkında olumsuz sözler yaymaya çalıştığı, özellikle boşanma ile ilgili çevresine dedikodu yaptığı, işyerindeki saygınlığı ile ilgili olumsuz tavır sergilediği hususlarının ispat edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; taraflar arasında bir takım olumsuz olaylar yaşandığı Kartal 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/7 esas sayılı dosyasında; davacı ve boşandığı eşi hakkında davalıya karşı tehdit suçlamasıyla dava açıldığı, Kartal 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/259 esas sayılı dosyasında taraflar arasında karşılıklı olarak basit yaralama, hakaret ve tehdit eylemlerinden dolayı ceza davası görüldüğü yine Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/259 esas sayılı dosyasında davacının şikayeti üzerine davalı hakkında iftira suçundan görülen davanın beraatle sonuçlandığı anlaşılmaktadır.

Kartal 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/590 esas sayılı dosyasında, apartman maliklerini temsilen yönetici konumunda olan davalı tarafından davacı ve boşandığı eşi aleyhine apartman yaşantısının gereklerine uyulmaması nedeniyle hakim müdahalesi talep edilmiş, duruşma sırasında eşlerin boşandığı eski eşin binada oturmadığı, tahliye isteminin ayrılan eş için geçerli olmadığının bildirilmesi üzerine Mahkemece davanın kısmen kabulü ile Kat Mülkiyeti Kanunun 33. maddesine göre davacının uyarılmasına karar verilmiştir.

Şu halde Mahkemece; dosya kapsamına göre davacının iddialarının yersiz olduğu, kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığı, davacının eşi ile boşandıkları bilgisinin haklarında yargılama yapılırken öğrenildiği dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olması isabetli bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.